Ben seni bir okyanusun derinliğinde buldum da sevdim
Parlak bir inciydin benim için
Paha biçilmez bir inci
Ben seni soğuk ve yağmurlu bir günde
Seni düşünürken gülüşündeki sIcaklIğIn içime dolup da
Beni sardIğI bir anda sevdim
Seni sadece selvi boyun,siyah saçlarIn ya da kara gözlerin
Güzel bir yüzün var diye değil
Fikirlerinle, konuşmandaki güzelliğin ve benim o kor halde yanan yüreğimle sevdim
Ben seni derinden ve hissederek sevdim
Her kalp atışımda vücudumun dört bir köşesine yayıldığını
Beni sardığını her nefes alışımda ciğerlerime islediğini bilerek sevdim
Seni kış gecelerinin o soğuk yatağında birlikte uyuyup beni ısıttığın
Yaz sıcağında uyuyamayıp sıkıntılarım olduğun
Ve rüyalarımda buluştuğumuz gecelerde sevdim
Seni ellerinden tutup kanımın kaynadığı
Kalbimin yerinden fırlayacağını hissettiğim anlarda
O ıslak dudaklarınla beni sevdiğini söyleyeceğin anları düşünerek sevdim
Ben seni o sensiz anlardaki bos ve değersiz geçen dakikalarda
Kayıp zamanlarımızda, seni arayıp bulamadığım
Çaresizlik içinde olduğum, içki sofralarını dost bildiğim anlarda sevdim
Sen ne kadar uzak olsan da,
Aramızdaki kilometreler nasıl çoksa
Bende seni o kadar yoğun ve o denli çok sevdim
Seni kalbimde yanan ateşin ile
Zihnimde oluşan hayallerin o ay parçası çehrenle
Bana derinden bakan o gözlerindeki ışıltıyı göreceğim anları beklerken
Kalbimin yanıp tutuştugu anlarda
Gelip o bu ateşi alevlendirerek
Bana sarılarak beni sevdiğini söyleyeceğin anları düşünerek sevdim


Korkuyorum!
Hakkettiğin mutluluğu sana verememekten korkuyorum
Seni beni sevdiğinden fazla sevememekten korkuyorum
Senin sevgine layık olduktan sonra başkaları tarafından o sevgiyi kaybetmekten korkuyorum
Seni kazandım derken kaybetmekten korkuyorum
Aramızdaki maneviyat haricindeki uçurumlardan korkuyorum
Senin kalbini daha fazla kırmaktan korkuyorum
O temiz ve masum göz yaşlarını daha fazla akıtmaktan korkuyorum


Evet korkuyorum;
seni kaybetmekten, seni daha fazla üzmekten
Sana kendimi ifade edememekten korkuyorum
Yada yanlış anlaşılmaktan korkuyorum
Uçurumun kenarında yalnız kalmaktan korkuyorum
Dostluğuna doyamadan ulu orta yalnız kalmaktan korkuyorum
Yüreğimdeki o ince sızının bir gün çoğalmasından ve beni sarmasından korkuyorum
Sevgi denen güzelliğinin bir gün beni terk etmesinden korkuyorum
Dostluğun ölüp yerine nefretin yeşermesinden korkuyorum

Korkuyorum evet;
seni kaybetmekten ve seni daha fazla üzmektenh
Bir çiçek misali ne ellemeye ne de koparmaya kıyamıyorum uzaktan seyrediyorum çünkü;
Seni daha fazla incitmekten korkuyorum
Ömründe yaşadığın mutluluğu huzuru sana yaşatamamaktan korkuyorum
Sana kalbimden fazlasını verememekten korkuyorum
Sonunda sana gözyaşından başka bir şey bırakamamaktan korkuyorum
Seni sevmekten değil;
dostluğunu suiistimal etmekten,
Seni kaybetmekten ve değerini bilememekten ve Yüce Rabbime hesap verememekten korkuyorum
Belki de çok fazla korkuyorum

ÇÜNKÜ; BEN İLK DEFA SEVİYORUM

-Atilla İLHAN-